Seme-alaba adingabeeK eragindako kalteengatiko, haien gurasoek erantzukizun zibila izango dute, nahiz eta Kode Zibilaren 1903. artikua pentsatuta egon ustezko erruak babesteko, (erruagatik ez , kontrolagatik edo bere seme-alaben jokaerak ez gainbegiratzeagatik). Hortaz, Auzitegi Gorenak erantzukizun hau objetibatu du eta ulertzen du, seme-alabek kaltea eragiten dutenean eta inputazio objektibo eta subjektiboko zirkunstantziak semearengan ematen direnean, gurasoak arduradunak izango dira, ez betetzeagati gurasoen rola behar den moduan, hau da, bere seme alabei utziz independentzia osoarekin jokatzen eta ez kontrolatzeko edo bere seme-alabak zaintzeko betebeharrarekin bete ez izatearekin.
Errealitatean, gurasoak dira seme alabek egindako ekintzegatik errua daukatenak eta batez er ere erantzukizuna daukatenak. Gaur egun, gurasoen eta seme-alaben arteko erlazioak eta seme-alaben mailetako kontrol moduak ez dira handitu, baizik txikiagotu dira heziketa, sozialak eta ekonomikoak diren arrazoiengatik.
Beharrezkoa da adin txikikoak eragindako kaltea objektiboki eta subjektiboki egozgarria izatea. Egitezko banantzearen kasuetan, gehienetan erantzukizuna da adingabearekin bizi den pertsonarekin, aita edo amarena kasu honetan. Beste batzuek ulertzen dute banantzeak ez du suposatzen nor arrandiatzen jarraitzen duen legalki zaindariaren kargua desagertzen eta, beraz, biak arduradunak dira erantzukizuna jasotzeko.
Familia-Kodeak erantzukizuna eransten dio benetan zaindari-beharrak treba ditzakeen eta zaintzen duen hari, ondo egitezko zaintza hau edo eskubideko edo adingabea aurkitzen delako bere boterearen edo kontrolaren azpian esleituta . Irizpide hau nahiko arrazoizkoa da, azken finean gurasoak egiten baditugu arduradun, hauek adingabearen portaeran eragina izan beharko dute, eta honek egitezko zaintzarako legezkorako baino errazagoa dirudi. Gurasoen erantzukizun zuzena Kode Zibilaren 1903.2. artikuluan jasotzen da. Hala ere artikulu honek gatazka asko eragin izan ditu.
No hay comentarios:
Publicar un comentario